سلام بهونه قشنگ من برای زندگی كاش كه تو پيدات نميشد ،جواب نامه مو بدی

اصلا چرا من پرسيدم،چه ميكنی باسرنوشت؟

اصلا چی شد كه دست تو،جواب نامه مو نوشت؟

بگو چرا تو اولش گفتی سلام رنگين كمون

ميون راه اما شدي،با دل من نامهربون

چادر شب لطيفتو از روت شبا پس نزنی

اين حرفا كه به من زدی ديگه به هيچكس نزنی

گفتی چرا نامه من دست تموم عاشقاس

اون كه ميگفت عاشقتره،جواب بده حالا كجاس؟

گفته بودی درد كشيدن كه كاره هرروزت بوده

حرفای خوب چرا عزيزم مال ديروزت بوده

راستی خودت يادت مياد،حرفای اولين نوار

اگه داری نمونشو،يه بار واسه خودت بزار

گفته بودی كه سرفه هام مال هوای دوريه

يه وقتاهم سرفه مال نزديكيه،اينجوريه

گفتی دلت كه ميگيره،ميری كنار آسمون

ايندفعه رفتی خوب ببين،گم شده باز ستارمون

گفتی نميتونی منو،دست خدامون بسپری

راس بگو،تعارف نداريم،هنوز يكم دوسم داري؟

بهتره كه نامه من،هميشه بی جواب باشه

بذار هميشه اون همون،شعر توی كتاب باشه

گفته بودی سالی يه بار،دلم بهت سرميزنه

چيكار كنم دلت داره يه جا ديگه،پر ميزنه

به من نگو دل خودت هميشه يه جای ديگه س

حرفا و شعرای توام،مال يه رسوای ديگه س

اين نامه رو نوشت دلم واسه كسی كه نمياد

واسه كسی كه ميخوامش،اون اما منو نميخواد

انگار جواب نامه مم ،حالا درست دراومده

نشونه گيريتم درست،به وسط هدف زده

گفتی كه واژهها چقدر،پيش نگاه تو كمن

حرفهای تو يه مدته،سردو،عجيبو،مبهمن

گفتی سفارش نكنم،منظور جواب نامته

حقيقتو اگه بخواي،نامه تو،تو نوبته

بيشتر وقتا زندگيمو،ميگيرن درد و غما

بقيه شو هم ميزارم،واسه جواب آدما

دلم واست شور ميزنه،اينبار فقط واسه خودت

دلم ميخواس جواب بدم،نامه تو،تا تولدت

اما نشد بذار پای بارونی بودن هوا

قبوله تقصير منه،اما بهم نگو چرا

نامه اول تورو،گذاشتمش تو قاب خيس

اگه هنوز همونجوري،واسم يه چيزی بنويس

شمدونيمون اما هنوز،همونقدر دلواپسه

چه جور بگم،ميترسه كه به آرزوهاش نرسه

من به اينا كار ندارم،تو ميدونی با شمدونی

من ازتو چيزی نميخوام،جز همونا كه ميدونی

گفته بوديم كه ناممون،شايد بشه صدتا كتاب

بهتره اين جور نامه ها ،هميشه باشه بی جواب

فكر نكنی معنی حرفام،مال ناسپاسيه

ممنون جوابمو دادي،اين مال بی حواسيه

باز مث نامه اولي،می سپرمت دست خدا

نامت ولی سر بوده از،تموم حرفو نامه ها

سعی كن جواب نامه هيچكسی رو ديگه ندی

منم ميرم سراغ اون،ديوونه هميشگی

دوست دارم از من نرنج،حرف منو به دل نگير

ببخش كه واسه جواب،يكی دو ماهی شده دير

برعكس نامه اولي،روز دوازده بهارهرجايی از حال خودت بهارو بيخبر نذار