نمی دونم از کجا شروع کنم قصه تلخ سادگیمو

نمی دونم چرا قسمت می کنم روزهای خوب زندگیمو

چرا تو اول قصه همه دوستم می دارن

 وسط قصه میشه سر به سر من می زارن

تا می خواد قصه تموم بشه همه تنهام می زارن

می تونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم

می تونم مثل همه یه عشق بادی بسازم

تا با یک نیش زبون بترکه و خراب بشه

تا  بیان جمش کنن حباب دل سراب بشه

می تونم بازی کنم با عشق و احساس کسی

می تونم درست کنم ترس دل و دلواپسی

می تونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم

می تونم پشت دلا قایم بشم کمین کنم

ولی با این  همه حرفا باز منم مثل اونا یه دروغ گو میشم همیشه ورد زبونا

یه نفر پیدا بشه به من بگه چی کار کنم

با چه تیری اونی که دوستش دارمو شکار کنم

من باید از چی بفهمم چه کسی دوستم داره

توی دنیا اصلا عشق واقعی وجود داره ....

توي روزگاري كه دل واسه ي شكستنه

قيمت طلاي دل قد سنگ و آهنه

بين اين همه قريبه يه نفر مثل تو ميشه

آشنايي كه تو قلبم مي مونه واسه هميشه

تو نباشي چه كسي من و نوازش ميكنه

با صبوري با من دل خسته سازش ميكنه

تو نباشي چه كسي من و نوازش ميكنه

با صبوري با من دل خسته سازش ميكنه

تو نباشي نمي خوام لحظه اي رو سر بكنم

نمي دونم بعد تو من چي رو باور بكنم

نمي تونم نمي تونم كه تو رو رها كنم

بعد تو من چه كسي رو عشق من صدا كنم

**

تو نباشي چه كسي من و نوازش ميكنه

با صبوري با من دل خسته سازش ميكنه

یکبار دیگر عشق را با خون نوشتند ...

تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتند ...

تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد ...

با دست لیلا قصه مجنون نوشتند ...

این کوچه ها بی تو همیشه بیقرارن ...

حس غریبی بین پا ییز و بهارن ...

رفتی ولی فکری به حال کوچه ها کن ...

بوی تو دارند و تو را اما ندارن ...

بیدارم و می بینمت رویا به رویا ...

از پیش چشمم میروی دنیا به دنیا ...

با تو میان آب و آتش آشتی بود ....

در آتش است از رفتنت دریا به دریا ...

بیدارم و می بینمت رویا به رویا ...

از پیش چشمم میروی دنیا به دنیا ....