قرن ما شاعر اگرداشت هوا بهتر بود !

 خار هم کمتر نبود از گل بسا گل تر بود !

 قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبوتر باز با باز نبود .

 وای بر ما که تصور کردیم که عشق را باید کشت  

در چنین قرنی که دانش حاکم است

عشق را از صحنه دور انداختن دیوانگیست ، درماندگیست ، شرمندگیست...

قرن ، قرن آتش نیست قرن یک هوای تازست

 فکر ها را شستشویی لازم است

 گم شده ایم  در میان خویشتن جستجویی لازم است

 نازنین ها از سیاهی تا سپیدی را سفر باید کنیم ...

تو از قلب پاکم خبر نداشتی تو عالم یه رنگی که مارو کاشتی

نگو که این جدایی کار خدا بود مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

هر وقت می خواستم بگم یه باوفا باش تو این همه غریبه یه آشنا باش

دلم تو سینه داد زد این التماسه فکر غرور این دل محض خدا باش

دلم تو سینه داد زد این التماسه فکر غرور این دل محض خدا باش

نه جای قهر گذاشتی نه جای آشتی گفتی هواتو دارم اما نداشتی

نه اینکه تو عشقت من کم آوردم مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی

شاید در این بازی قلبت بشه راضی مارو شکستی حالا که می سوزم درآتش عشقت خاموش

نشستی در غایت خوبی تو چیزی کم نذاشتی مشکل فقط همین بود دوستم نداشتی